خیابان سراج ,تقاطع دلاوران,پلاک 133
| آکواریوم طراحی آکواریوم

طراحی آکواریوم

هنر طراحی آکواریوم عبارت است از چیدمان گیاهان، صخره ها، سنگها و چوبها به شیوه ای زیبا و چشم نواز در یک فضای شیشه ای که میتوان آن را هنر طراحی باغبانی زیر آب نیز نامید. البته امکان طراحی اکواریوم هایی بدون ماهی و یا گیاهان نیز وجود دارد. اگرچه هدف اولیه از طراحی اکواریوم ایجاد منطره ای هنرمندانه در زیر آب میباشد، جنبه های تکنیکی نگهداری از گیاهان اکواریومی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. فاکتورهای متعددی در یک اکواریوم وجود دارند که برای داشتن یک اکواریوم موفق نیاز به ایجاد تعادل بین آنها لازم است. این فاکتورها شامل فیلتراسیون، نگهداری میزان کربن دی اکسید در حجم مناسب برای انجام فرایند فتوسنتز در زیر آب، بستر و کودها، نور و کنترل جلبک مییباشد. طراحی اکواریوم شامل سبک های مجزایی است که از جمله آنها میتوان به سبک ژاپنی که الهام گرفته از طبیعت است و عموما شامل ماهیها نیز میباشد، سبک هلندی که شبیه به باغهای هلندی است و سبک جنگلی اشاره کرد. در ادامه هر سبک را به طور مختصر معرفی خواهیم کرد.

 سبک هلندی: این سبک شامل اکواریوم هایی دارای گیاهان متراکم، رنگهای متنوع، سایز و فرم هایی شبیه به باغهای گل میباشد. این سبک در هلند و پس از سال 1930، زمانی که لوازم اکواریوم به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت گسترش یافت. این سبک تاکید بر چیدمان گیاهان به صورت پلکانی داشته و چوب و سنگ به وفور در آن مورد استفاده قرار میگیرد. چیدمان خطی گیاهان در این سبک شبیه به خیابان های هلند میباشد. اگر چه در این سبک گیاهان متنوعی مورد استفاده قرار میگیرد اما عموما حجم های زیاد گیاه با استفاده از هرس کردن و استفاده از رنگهای متنوع قابل تمیز دادن میباشد. بیش از 80% اکواریوم با گیاهان پوشیده میشود و سطح بسیار کمی و در بعضی موارد هیج قسمتی از بستر اکواریوم قابل رویت نیست. گیاهان بلند در قسمت انتهایی اکواریوم قرار میگیرند تا از دیده شدن لوازم جلوگیری کنند.

سبک ژاپنی: این سبک از سال 1990 با تلاشهای اقای تاکاشی امانو ایجاد شده است. سه جلد کتاب اقای امانو با نام دنیای اکواریوم های طبیعی موج عظیمی در دنیای اکواریوم های گیاهی ایجاد کرد و استاندارد های جدیدی برای مدیریت اکواریوم ها بوجود آورد. در سبک ژاپنی که توسط اقای امانو ایجاد شد هدف، شبیه سازی مناظر طبیعی است که با چیدمانی متقارن و استفاده از حجم های زیاد گیاهان متفاوت که به هم شبیه هستند، میسر میشود. در این سبک چوبها و گیاهان باید با دقت انتخاب شوند تا با هم تناسب داشته باشند. هدف در این سبک بیشتر ایجاد یک منظره مینیاتوری میباشد تا یک باغ رنگارنگ. در این سبک تلاش بر این است تا با سبک های مختلفی نظیر: وابی کوسا که بر نبودن مرز تمایز و مینیمالیسم به عنواع منبع زیبایی تاکید دارد، ایواگومی که شامل قوانینی برای چیدمان سنگها در محلهای مناسب است، اویاایشی یا سنگ اصلی که مرکزی خالی در تانک ایجاد میکند، سوییشی یا مجموعه سنگها که در کنار هم قرار دارند، فوکوسکی یا سنگ دوم که تابع سنگ اصلی است، مناظری طبیعی زیر آب ایجاد شود. موقعیت کانونی در منظره به صورت عمده توسط جایگاه متقارن اویاایشی تعیین میشود که بررسی آن بسیار مهم است. گیاهانی با برگهای کوچک مانند همیانتوس، ریکسیا، و فرنهای کوچک و جاوا موس در این سبک مورد تاکید میباشند که دارای محدودیت رنگی هستند بر خلاف سبک هلندی بستر به صورت کامل پوشیده نمیشود. عموما جهت کنترل جلبک، نظافت گیاهان، حفظ مینیمالیسم و محدود بودن گونه های مورد استفاده از میگوها نیز در تانک استفاده میشود.

 سبک جنگلی: بسیاری از مشتاقان اکواریوم های گیاهی امروزه به سبک جنگلی علاقمند میباشند که با سبک هلندی و ژاپنی متفاوت است و دارای خصوصیات هر دو آنها در کنار یکدیگر میباشد.